"En dit is een van de hoofdprijzen in de Utah State
instrumentencompetities, vertelde de vioolbouwer, terwijl
hij wees naar een strijkstok." Ik vroeg of dat
echt Ivoor was. "Ja, maar niet van een Olifant,
want dat is een bedreigde diersoort, dus dat is verboden,
maar van een Mammoet." Ik moet erg ongelovig gekeken
hebben, want hij ging gelijk verder met. "De Mammoet
is al uitgestorven, dus die hoort niet meer tot de bedreigde
diersoorten. Er is nog een voorraad van Mammoeten Ivoor
die speciaal voor vioolbouwers gereserveerd is, vanwege
de beperkte beschikbaarheid is dat er prijzig."
Ik vroeg hem of ze bij het Smithsodian Museum er mee
eens waren dat Mammoet slagtanden nog steeds legaal
te koop waren. Hij glimlachte slechts. "De violist
die wint krijgt een op maat gemaakte strijkstok en voor
de gitaristen is er een Martin gitaar te winnen ter
waarde van 1600 dollar." Gonzo, onze vriend en
gitaarbouwer in Salt Lake City vond het in ieder geval
de moeite waard om 15 dollar inschrijfgeld te betalen.
Hij was met nummer 13 als laatst gepland, maar ook nummer
11 en 12 bleken ongeluksnummers te zijn. De stroom viel
uit en de laatste 3 kandidaten moesten zonder versterking
hun nummers spelen. De jury zat tijdens de gehele competitie
achter een groot fluwelen gordijn, dus het was op zijn
minst apart dat de laatste drie kandidaten moesten spelen
met hun instrument vlak voor het blauwe gordijn en de
jury aan de andere kant. De uiteindelijke winnaar had
de vorige 2 jaren ook al meegedaan en gewonnen, alleen
was dat in 2003 op viool en in 2004 op mandolin. "Ik
vind zelf dat ik niet de echte winnaar ben, ik liet
een paar noten liggen." zei hij met een ingebakken
verlegenheid.
![](../../foto/images/13021.jpg)